Tweede dag North Sea Jazz 2013


© anp.

Hij baalt ervan dat Nederlanders zo lang zijn, maar voor de rest is Jamie Cullum gek op Nederland. Onze bitterballen zijn volgens de kleine Brit niet te versmaden en North Sea Jazz voelt voor hem als thuiskomen.

© getty.

De van hits als ‘Everlasting Love’ en ‘Don’t Stop The Music’ bekende Engelse singer-songwriter Jamie Cullum Cullum onderbrak zijn wervelende show op North Sea Jazz speciaal om met een monoloog van vijf minuten zijn warme gevoelens voor ons land met het publiek te delen. Hij verbaasde zich over het feit dat hij ‘toch maar mooi tussen al die grote namen stond’ en bedankte het massaal toegestroomde publiek voor de jarenlange steun.  
Praatstoel De hyperactieve multi-instrumentalist zat stevig op zijn praatstoel.

Na vier jaar afwezigheid keert Jamie Cullum terug met een nieuw album, waarvan hij bijna alle liedjes zelf schreef, en daar zit een verhaal aan vast. Cullum, die zichzelf in eerdere interviews ‘nog net geen alcoholist’ noemde, heeft er een aantal jaar flink op los geleefd. Vrouwen, drank, sex en muziek. ‘Daar draaide het jarenlang toch wel om. Maar ik merkte dat de alcohol mijn prestaties beïnvloedde. Als je voor je fans niet normaal meer kunt functioneren moet je ingrijpen’. Een aantal jaar geleden besloot hij het over een andere boeg te gooien. Hij trouwde met voormalig model en schrijfster Sophie Dahl, de knappe dochter van schrijver Roald Dahl, en kreeg met haar twee dochters.
Gepeste schooljongen Afgelopen mei werd zijn zesde studioalbum, Momentum, uitgebracht. Het album bevat nummers van meer dan tien componisten, onder wie Cullum zelf en zijn broer Ben. Zijn nieuwe single ‘When I get Famous’, werd geïntroduceerd met een lange inleiding. Men moest vooral niet denken dat het fictieve karakter van de gepeste kleine schooljongen, waar Cullum over zingt, over hem ging.

Volgens Cullumn, die naar eigen zeggen vroeger de vrouwen al van zich af moest slaan, ‘berust iedere gelijkenis op toeval’. Uiteraard weet het publiek beter.
Vleugel Het multi-talent stond geen moment stil en gebruikte zijn vleugel als drumstel, harp en zelfs als podium. Hij kreeg de handen op elkaar toen hij een stukje ‘Ordinary People’ van John Legend speelde en wist het publiek aan het eind stevig in beweging te krijgen. Het kleine jongetje van weleer slaat nu als gevierd muzikant vooral stevig terug.

Zijn reputatie was ‘m al vooruitgesneld. Gary Clark jr, de 29-jarige gitarist uit Austin, Texas, zou wel eens iedereen van het podium kunnen spelen wordt er vanavond in Rotterdam gefluisterd.  

Net zoals hij onlangs op Glastonburyfestival, de Rolling Stones overtroefde. En dat was niet de eerste keer. Eind vorig jaar moet Mick Jagger zich nog wel eens achter de oren hebben  gekrabd toen hij Gary Clark jr. als voorprogramma van de Stones in Amerika liet spelen.

ScreenShot373

‘Hoe kan ik dit overtreffen,’ moet hij gedacht hebben. En ook nu weer, in de Maaszaal van Ahoy’ Rotterdam, zorgde de power bluesrock van Clark, samen met zijn compacte begeleidingsband voor veel sensatie.

Neem een vleugje Jimi Hendrix, een scheut Stevie Ray Vaughan, en maak het af met een portie onversneden Chicago Blues: de moderne blues van Gary Clark Jr in optima forma. Met een ietwat vermoeid gezicht (hij zit midden in een langdurige tour) speelt hij de blues op zijn onafscheidelijke Epihonegitaar: soms  ingetogen, dan weer luid en ruw. Maar altijd met veel gevoel en passie.

Vorig jaar stond de Amerikaanse zanger Gregory Porter nog in een zweterig achterafzaaltje van North Sea Jazz, maar dit jaar was het grootste zaal van het festival al bijna te klein voor de grote man die een stormachtige carrière doormaakt. De keuze voor Porter was achteraf gezien ook een even logische als terechte.  

Porter had de eer begeleid te worden door het Metropole Orkest, onder leiding van Jules Buckley en de man wist er wel raad mee. Maar hij hoeft dan ook alleen maar zijn mond open te doen om het publiek voor zich te winnen. Met een zelden vertoond gemak zingt hij met zijn baritonstem het repertoire van zijn eerste twee albums ‘Water’ en Be Good’ (Zijn derde plaat is gepland voor eind van de zomer).

Naast Porter, zorgde ook de vocaliste Gretchen Parlato voor kippenvelmomenten. Het is duidelijk een succesconcept dat zich al meerdere keren heeft bewezen: Voeg goede vocalisten samen met het ‘Metropole’ en de tweede dag van NSJ had niet beter kunnen beginnen

Zijn begeleidende band stelt zich bescheiden op achtergrond op, de bassist verstopt zich zelfs bijna achter zijn versterker. De tweede gitarist, voor de gelegenheid uitgedost in een soort Zorro-cape, mag af en toe even op de voorgrond treden, maar de hoofdrol blijft toch weggelegd voor Clark. De blues is even prominent aanwezig op North Sea Jazz. Een naam om te onthouden: Gary Clark Jr.

Dit bericht werd geplaatst in Muziek, North Sea Jazz Festival 2013 en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Bedankt voor het plaatsen van uw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s